EUROSPINE - Osteoporosis of the Thoracolumbar and Lumbar Spine Dont click

EUROSPINE

Member Login

Οστεοπόρωση της θωρακο-οσφυϊκής και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης


Ακολουθεί σύντομο ενημερωτικό φυλλάδιο με επίκεντρο τον ασθενή σχετικά με την οστεοπόρωση της σπονδυλικής στήλης και τις χειρουργικές θεραπευτικές επιλογές
Συμβουλές δεν μπορούν να παρέχονται σε ατομική βάση. Η Εταιρεία ουδεμία ευθύνη φέρει για τη χρήση των παρεχομένων πληροφοριών· οι χρήστες και οι γιατροί τους φέρουν πλήρως την ευθύνη για την υγειονομική περίθαλψή τους.

Περιεχόμενα

Αγαπητέ ασθενή

Οι ακόλουθες πληροφορίες συγκεντρώθηκαν για να βοηθήσουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Τα διαγράμματα δείχνουν τις απαντήσεις των μελών της EuroSpine, της Εταιρείας Σπονδυλικής Στήλης της Ευρώπης, οι οποίοι θεωρούνται οι Ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες στον τομέα της θεραπείας της παθολογίας της σπονδυλικής στήλης. Αυτές οι πληροφορίες θα σας βοηθήσουν να μάθετε και να καταλάβετε τί θα έκαναν οι περισσότεροι από τους εμπειρογνώμονες σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Οι πληροφορίες αντανακλούν μια προσέγγιση "κοινής λογικής" στη θεραπεία από τα μέλη της EuroSpine, αλλά δεν υποκαθιστούν μια προσεκτική αξιολόγηση της ατομικής περίπτωσής σας. Επομένως, αν βρείτε μια σημαντική διαφορά μεταξύ των απαντήσεων παρακάτω και της γνώμης του γιατρού σας, ρωτήστε το γιατρό σας τί τόν/τήν ώθησε να πάρει αυτή την απόφαση.

Κάθε συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να αξιολογείται σε ατομική βάση. Η EuroSpine και τα μέλη της δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τυχόν παρεξηγήσεις (ή λανθασμένη διάγνωση) με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται εδώ, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν επιχειρούν να υποκαταστήσουν μια στοχευμένη αξιολόγηση.

back to top

Τι είναι η οστεοπόρωση;

Η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση των οστών η οποία οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο κατάγματος. Στην οστεοπόρωση η οστική πυκνότητα (BMD) ελαττώνεται, η μικροαρχιτεκτονική του οστού διαταράσσεται, και η ποσότητα και ποικιλία των μη κολλαγονούχων πρωτεϊνών στο οστούν μεταβάλλεται. Βασικά, έχουμε μία λέπτυνση της δομής του οστού η οποία επηρεάζει την αντοχή του (Εικ. ΟΠ1). Μπορεί να επηρεαστεί κάθε οστούν στο σώμα. Μερικά οστά, όπως τα οστά του καρπού, το μηριαίο και οι σπόνδυλοι, ωστόσο, είναι πιο επιρρεπή στο να εμφανίσουν συμπτώματα ή να σπάσουν λόγω της ανατομικής κατασκευής τους και της μηχανικής καταπόνησης.
Η μείωση της μηχανικής αντοχής μπορεί να οδηγήσει σε κατάγματα της σπονδυλικής στήλης έτσι απλά, χωρίς βία ή τραυματισμό. Εκτιμάται ότι έως και το 50% των γυναικών (30% των ανδρών) θα υποστούν τουλάχιστον ένα οστεοπορωτικό σπονδυλικό κάταγμα στη διάρκεια της ζωής τους. Τα σπονδυλικά οστεοπορωτικά κατάγματα μπορούν να προκαλέσουν αιφνίδια έναρξη πόνου. Ο ασθενής αισθάνεται ένα ξαφνικό και απότομο πόνο (συχνά συνοδευόμενο από ένα «κρακ» στη ράχη). Συνήθως ο πόνος επιδεινώνεται με τις δραστηριότητες και ελαττώνεται με την ανάπαυση. Μια απλή ακτινογραφία ή μαγνητική τομογραφία (MRI) θα επιβεβαιώσει / αποκαλύψει το σπονδυλικό κάταγμα.

Συχνά έχουμε βελτίωση μέσα σε 3-12 εβδομάδες καθώς το κάταγμα πωρώνεται, και δεν υπάρχουν αρνητικές συνέπειες. Μερικές φορές το κάταγμα αργεί να πωρωθεί οπότε έχουμε επίμονο άλγος και μειωμένη ικανότητα για φυσική δραστηριότητα με δευτερογενείς επιπτώσεις όπως αρνητική αυτοεκτίμηση, διάθεση και σωματική εικόνα.

Μερικές φορές, ιδιαίτερα σε πολλαπλά κατάγματα, η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε παραμορφώσεις και απώλεια της ισορροπίας της σπονδυλικής στήλης. (Εικ. ΟΠ2).
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συνιστάται πρώιμη θεραπεία για την ενίσχυση του οστού. Οι παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης προκαλούν ανώμαλη φόρτιση και αυξάνουν περαιτέρω τον κίνδυνο για επιπλέον κατάγματα και επιδείνωση της παραμόρφωσης. (Εικ. ΟΠ3, 4). Η χειρουργική επέμβαση πιθανώς ενδείκνυται για να σταματήσει αυτή η διαδικασία και να επιβραδυνθεί η επιδείνωση των παραμορφώσεων.
Λόγω της ικανότητας για αυτοΐαση των σπονδυλικών καταγμάτων, δεν είναι σπάνια τα «σιωπηλά» κατάγματα: μετά από μια περίοδο οσφυαλγίας, ο ασθενής βελτιώνεται σταδιακά και ξεχνά το επεισόδιο. Απλές ακτινογραφίες που γίνονται για άλλους λόγους σε μεταγενέστερο χρόνο μπορεί να αποκαλύψουν το σημείο του κατάγματος, το οποίο είναι πλέον ασυμπτωματικό.

back to top

Διάγνωση

Δεν οφείλονται όλα τα σπονδυλικά κατάγματα των ηλικιωμένων σε οστεοπόρωση. Συνεπώς, η οστεοπόρωση θα πρέπει να διαγνωσθεί πριν την έναρξη της θεραπείας.

Κλινικά, ένα ιστορικό κατάγματος χαμηλής ενέργειας στη σπονδυλική στήλη, στον καρπό ή το ισχίο δημιουργεί υποψίες για οστεοπόρωση. Τυπικά, ο ασθενής αναφέρει ένα ακουστό κρακ στην σπονδυλική του στήλη, σχετιζόμενο με αιφνίδια έναρξη οξέος πόνου κατά την ανύψωση ενός αντικειμένου ή κατά τη διάρκεια μίας ασυνήθιστης κίνησης του σώματος. Οι εξετάσεις αίματος είναι συνήθως φυσιολογικές, αλλά γίνονται προκειμένου να αποκλειστούν άλλες παθήσεις οι οποίες μπορούν να αποδυναμώσουν τα οστά.

Μια απλή ακτινογραφία δεν είναι αρκετά αξιόπιστη για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης. Ο τύπος και η μορφή του σπονδυλικού κατάγματος μπορεί, ωστόσο, να εγείρει υποψίες για οστεοπορωτική προέλευσή του.

Η πιο αξιόπιστη εξέταση για την οστεοπόρωση είναι η DEXA (απορροφησιομετρία ακτίνων Χ διπλής ενέργειας). Με την εξέταση αυτή, όχι μόνο είναι δυνατό να επιβεβαιωθεί η οστεοπόρωση, αλλά επίσης και να ποσοτικοποιηθεί η σοβαρότητά της (φυσιολογικό οστούν - οστεοπενία - οστεοπόρωση - βαριά οστεοπόρωση). Τα αποτελέσματα αυτά δίνουν πληροφορίες σχετικά με την σοβαρότητα της οστεοπόρωσης και μπορεί να είναι χρήσιμα για την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας. Ωστόσο, η DEXA δεν είναι πάντοτε απαραίτητη και ένα κάταγμα χαμηλής ενέργειας αυτό καθ´ εαυτό, συνιστά διάγνωση βαριάς οστεοπόρωσης.

Σε αμφίβολες περιπτώσεις, η βιοψία μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη για την επιβεβαίωση της διάγνωσης.

back to top

Treatment

Συντηρητική θεραπεία

Ο στόχος της συντηρητικής θεραπείας είναι η πρόληψη της εξέλιξης της οστεοπόρωσης με την τροποποίηση του οστικού μεταβολισμού. Η υγιεινή διατροφή και ο υγιεινός τρόπος ζωής με άσκηση είναι σημαντικά βήματα για τη θεραπεία. Για την πρόληψη των πτώσεων, μπορεί να βοηθήσουν «προστατευτικές» συσκευές, όπως μπαστούνια ή πατερίτσες.

Υπάρχουν ειδικά φάρμακα που αναστέλλουν ή επιβραδύνουν την περαιτέρω απώλεια οστικής μάζας (διφωσφονικά, ορμόνες, και άλλα) και ενισχύουν τον σχηματισμό νέου οστού (παραθορμόνη). Σε γενικές γραμμές, η ενσωμάτωση του ασβεστίου και η βελτίωση της ποιότητας του οστού διαρκεί μήνες ή και χρόνια. Η θεραπεία αυτή θα πρέπει, επομένως, να συνεχίζεται επί μεγάλο χρονικό διάστημα και οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά. Το ασβέστιο και η βιταμίνη D αποτελούν σημαντικό κομμάτι της θεραπείας της οστεοπόρωσης.

Η θεραπεία (και η πρόληψη) της οστεοπόρωσης είναι γενική και αντιμετωπίζει ολόκληρο τον ασθενή. Η θεραπεία ενός οστεοπορωτικού σπονδυλικού κατάγματος μπορεί να περιλαμβάνει και τη θεραπεία του ίδιου του κατάγματος.
Υπολογίζεται ότι μόνο περίπου 10% του συνόλου των οστεοπορωτικών καταγμάτων της σπονδυλικής χρειάζονται επεμβατική θεραπεία. Τα περισσότερα από τα κατάγματα είτε θεραπεύονται αυτόματα (συχνά περνώντας ακόμη και απαρατήρητα από τον ασθενή), είτε με προσωρινή αναλγητική αγωγή.
Σε περιπτώσεις με μέτριο, σχετιζόμενο κυρίως με τη στάση πόνο, ένα εξωτερικό υποστήριγμα, όπως ένας κηδεμόνας μπορεί να είναι χρήσιμος για τη μείωση των συμπτωμάτων. Ωστόσο, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι ένα εξωτερικό υποστήριγμα θα είναι αρκετά ισχυρό ώστε να διορθώσει παραμορφώσεις αφού έχουν συμβεί κατάγματα.

Χειρουργική θεραπεία

Οι κύριοι στόχοι της χειρουργικής θεραπείας μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα σημεία:
1. Ανακούφιση από τον πόνο
2. Σταθεροποίηση του κατεαγότος σπονδύλου
3. Μείωση της παραμόρφωσης
4. Μπορεί να χρειαστεί αποσυμπίεση εάν έχουμε πίεση στο νωτιαίο μυελό
5. Ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης

Ο κάθε ασθενής μπορεί να έχει διαφορετικές ανάγκες ή προβλήματα και μπορεί να μην είναι δυνατόν ή ασφαλές να επιχειρηθεί η επίτευξη όλων των στόχων της θεραπείας. Κατά την αντιμετώπιση μεγάλου κυρτώματος ή διόρθωση παραμόρφωσης, συχνά χρειάζεται να καταφύγουμε σε εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις, όπως οστεοτομίες και μακρά υλικά.

back to top

Ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση

Η τεχνική αυτή ενισχύει την οστική δομή με την έγχυση οστικού τσιμέντου εντός του σπονδυλικού σώματος. Δύο διαφορετικές τεχνικές βρίσκονται σήμερα σε χρήση. Η σπονδυλοπλαστική και η κυφοπλαστική.

Σε αμφότερες τις τεχνικές η επέμβαση γίνεται διαδερμικά και εγχέεται οστικό τσιμέντο ή παρόμοιο υλικό απ’ ευθείας μέσα στο σπονδυλικό σώμα (Εικ. ΟΠ5) μέσω του αυχένα του κατεαγότος σπονδύλου.
Στην σπονδυλοπλαστική, το τσιμέντο εγχέεται απ’ ευθείας μέσα στο σπογγώδες τμήμα του σπονδύλου ενώ στην κυφοπλαστική ο χώρος για το τσιμέντο παρασκευάζεται πρώτα με μπαλόνι. Το μπαλόνι αυτό φουσκώνει μέσα στον παραμορφωμένο σπόνδυλο, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να ανυψωθεί η εμβυθισμένη επιφάνεια του κατεαγότος σπονδύλου και να αποκατασταθεί το αρχικό ύψος του σπονδυλικού σώματος. (Εικ. ΟΠ 6,7,8). Μια τέτοια διόρθωση μπορεί να αναμένεται μόνο σε πρόσφατα κατάγματα, όσο τα οστικά τεμάχια είναι ακόμη κινητά.
1) Η γνώμη των ειδικών: Ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση (0: ποτέ, καθόλου / 100: ναι, πάντα)
Η κυφοπλαστική και η σπονδυλοπλαστική έχουν περίπου τις ίδιες ενδείξεις

83 %
Η ιδανική ένδειξη για ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση είναι ένα οστεοπορωτικό σπονδυλικό κάταγμα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά επί 2-3 μήνες

75 %
Η ιδανική ένδειξη για ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση είναι ένα πρόσφατο (2-3 εβδομάδων) οστεοπορωτικό σπονδυλικό κάταγμα

49 %
Χρησιμοποιώ κυρίως οστικό τσιμέντο για ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση

92 %
Προτιμώ να μην κάνω ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση σε περισσότερα από 2-3 επίπεδα ανά επέμβαση

100 %
Η παρουσία νευρολογικών συμπτωμάτων είναι απαγορευτική για ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση, εάν αυτά οφείλονται στο κάταγμα

82 %
Δεν κάνω καμία ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση επειδή το ποσοστό επιπλοκών είναι πολύ υψηλό

4 %
Σύνολο: Απάντησαν 20 ειδικοί

Τι μπορούμε να περιμένουμε από την ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση;

Η επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως δια μέσου του δέρματος με μικρές τομές στο επίπεδο του κατεαγότος σπονδύλου. Ένα ακτινοσκοπικό μηχάνημα χρησιμοποιείται για να διασφαλίσει τη σωστή τοποθέτηση των χρησιμοποιούμενων βελονών. Το χειρουργικό τραύμα παραμένει μικρό.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων παρατηρούμε σχεδόν άμεση ανακούφιση από τον πόνο ή σημαντική μείωση του πόνου. Τόσο η κυφοπλαστική όσο και η σπονδυλοπλαστική μπορούν να δώσουν καλά αποτελέσματα αναφορικά με την μείωση του πόνου, αλλά το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να εξαρτηθεί από παράγοντες όπως ο χρόνος που έχει παρέλθει από το κάταγμα, η ανατομία του κατάγματος και η εντόπιση των κατεαγότων σπονδύλων. Μια επιστημονικά άρτια μελέτη έδειξε ότι σε ένα έτος η κυφοπλαστική παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα συγκρινόμενη με τη συντηρητική αγωγή αναφορικά με την ανακούφιση από τον πόνο, τη σωματική ικανότητα, τη μείωση χορήγησης αναλγητικών και τη συνολική ποιότητα ζωής. Για την σπονδυλοπλαστική δεν υπάρχει αντίστοιχη μελέτη. Επιπλέον, η κυφοπλαστική μπορεί ενδεχομένως να αποτρέψει την ανάπτυξη επιδεινούμενης κύφωσης με τις συνακόλουθες επιπλοκές της.
Κίνδυνοι της ενδοσπονδυλικής σταθεροποίησης

Αν και πρόκειται για ελάσσονα χειρουργική επέμβαση, ωστόσο ενέχει κάποιους κινδύνους επιπλοκών. Συνεπώς η ένδειξη της πρέπει να σταθμιστεί προσεκτικά έναντι των κινδύνων.

Οι σχετιζόμενες με την αναισθησία γενικές επιπλοκές δεν διαφέρουν από τις μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις, εφ’ όσον η επέμβαση γίνει με γενική αναισθησία. Εξαρτώνται επίσης από την γενική κατάσταση υγείας του ασθενούς.

Η εισαγωγή της βελόνας γίνεται υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο ή έλεγχο αξονικής τομογραφίας, προκειμένου να γίνει με όσο το δυνατόν ασφαλέστερο τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος αστοχίας της βελόνας. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι οτιδήποτε, από μικρές αισθητηριακές διαταραχές έως πλήρη μυϊκή παράλυση κάτω από το αντίστοιχο επίπεδο.

Το εγχυμένο τσιμέντο μπορεί να διαφύγει από τα ανατομικά όρια του κατεαγότος σπονδύλου. Οι συνέπειες εξαρτώνται από την εντόπιση και την ανατομική δομή της διαρροής του τσιμέντου. Αν το τσιμέντο διαρρεύσει στον ψοΐτη μυ και τους περιβάλλοντες μαλακούς ιστούς, μπορεί να προκληθεί πόνος, κάτι που συνήθως υποχωρεί αυτόματα. Η διαρροή τσιμέντου στον σπονδυλικό σωλήνα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο νωτιαίο μυελό ή τα νεύρα αναλόγως του όγκου. Αν το τσιμέντο διαρρεύσει σε μεγάλο αιμοφόρο αγγείο, μπορεί να προκληθεί πνευμονική εμβολή και επακόλουθα αναπνευστικά προβλήματα. Η κυφοπλαστική τείνει να έχει λιγότερο σοβαρές διαρροές τσιμέντου, αλλά τα κλινικά αποτελέσματα αμφοτέρων των επεμβάσεων είναι παρόμοια.
Τι θα συμβεί αν δεν κάνετε ενδοσπονδυλική σταθεροποίηση;

Η φυσική εξέλιξη των θωρακικών ή οσφυϊκών σπονδυλικών καταγμάτων είναι καλή, με πρώιμη βελτίωση για πολλά εξ αυτών. Ο χειρότερος πόνος παρατηρείται νωρίς στη πορεία και βελτιώνεται σχετικά γρήγορα μετά την πάροδο 2-3 μηνών. Ωστόσο, υπάρχει ένα ορισμένο ποσοστό όπου ο πόνος επιμένει. Υπάρχει ένας ορισμένος κίνδυνος για περαιτέρω κατάγματα, τα οποία θα αυξήσουν την παραμόρφωση εάν υπάρχει σοβαρή κύφωση, είτε λόγω του κατάγματος (των καταγμάτων), είτε επειδή προϋπήρχε στην σπονδυλική στήλη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, αυτή η παραμόρφωση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική βλάβη.

back to top

Τμηματική σταθεροποίηση

Τμηματική σταθεροποίηση πρέπει να γίνεται όταν υπάρχει σοβαρή παραμόρφωση ή σπονδυλικά κατάγματα πωρωμένα σε πλημμελή θέση. Ο αριθμός των τμημάτων που πρέπει να συμπεριληφθούν εξαρτάται από την ατομική παθολογική κατάσταση και τον τύπο της παραμόρφωσης. Η τεχνική των υλικών και της διόρθωσης ακολουθεί τις γενικές αρχές των επεμβάσεων σπονδυλικής στήλης. Η οστεοπορωτική σπονδυλική στήλη παρουσιάζει την ιδιαίτερη δυσκολία των αδύναμων οστικών δομών. Η χρήση υλικών στην σπονδυλική στήλη βασίζεται στη σταθερή διεπαφή οστού-εμφυτεύματος και στο γερό κράτημα της μεταλλικής οστεοσύνθεσης. Αυτή η δύναμη παραβλάπτεται σε οστεοπορωτικό οστό και απαιτεί κάποιες ειδικές τεχνικές.

Για να ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία, πρέπει να αυξηθεί η έκταση της σπονδυλοδεσίας, ώστε να εκμεταλλευθούμε το γεγονός ότι πολλαπλά σημεία αγκύρωσης (στερέωσης) μπορούν να αντισταθμίσουν την αδυναμία ενός εκάστου μεμονωμένου σημείου. Η εξισορρόπηση της σπονδυλικής στήλης καθίσταται σημαντικότερη, προκειμένου να αποφευχθούν οι αιχμές τάσης στην άκρη των υλικών και ο κίνδυνος αστοχίας (Εικ. OΠ9, ΟΠ10). Το αποτέλεσμα είναι να χρησιμοποιούνται συνήθως υλικά πολύ μεγάλου μήκους (Εικ. ΟΠ11). Επιπλέον, οι άκαμπτες παραμορφώσεις απαιτούν οστεοτομίες στη σπονδυλική στήλη, προκειμένου να γίνει η σταθεροποίηση σε μια συνολικώς εξισορροπημένη ευθυγράμμιση (Σχήμα 12 ΕΠ). Τέλος, η σταθερότητα του κάθε κοχλία μπορεί να αυξηθεί με τη χρήση ειδικών κοχλιών σε συνδυασμό με τσιμέντο. (Εικ. ΟΠ13)
Υπόμνημα της εικόνας OΠ 12
Α: Υπάρχει κυφωτική παραμόρφωση που οφείλεται σε σφηνοειδές σπονδυλικό κάταγμα (ο ασθενής αναγκάζεται να περπατάει σε θέση πρόσθιας κάμψης)
Β: Η διόρθωση πραγματοποιείται με αφαίρεση μίας ανοιχτής προς τα πίσω οστικής σφήνας και στη συνέχεια κλείσιμο του κενού. Η διόρθωση (βέλη) πραγματοποιείται με οπίσθια υλικά (δεν είναι εμφανή στην εικόνα)
Γ: Μετά την ολοκλήρωση της διόρθωσης, η εκ νέου ισορροπημένη θέση συγκρατείται με υλικά (δεν είναι εμφανή στην εικόνα)
Παρ’ όλες αυτές τις προφυλάξεις, η χαλάρωση των εμφυτευμάτων είναι αρκετά σύνηθες φαινόμενο. Η οστεοσύνθεση χαμηλά ως το ιερό οστό της πυέλου είναι ιδιαιτέρως δύσκολη και προβληματική. Αυτές είναι μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις και ενέχουν σημαντικά μεγαλύτερους κινδύνους αναφορικώς με τη σοβαρότητα και τον αριθμό των επιπλοκών συμπεριλαμβανομένου του θανάτου. Συγκριτικά, η προσπάθεια πρόληψης της παραμόρφωσης μέσω μιας επέμβασης όπως η κυφοπλαστική ενέχει σχετικά μικρό κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών, αλλά θα μπορούσε να συστηθεί σε συγκεκριμένες μόνο περιπτώσεις.
2) Η γνώμη των ειδικών (0: ποτέ, καθόλου / 100: ναι, πάντα)
Η προοδευτική παραμόρφωση σε οστεοπορωτική σπονδυλική στήλη (ακόμη και αν ο πόνος είναι υποφερτός) απαιτεί χειρουργική σταθεροποίηση εάν η γενική κατάσταση υγείας του ασθενούς επιτρέπει μια τέτοια επέμβαση

62 %
Σε οστεοπορωτική σπονδυλική στήλη με παραμόρφωση (κύφωση / σκολίωση), μια μικρής έκτασης (2-3 τμήματα) σταθεροποίηση στην κορυφή του κυρτώματος μπορεί να επαρκεί για να σταματήσει την εξέλιξη της

35 %
Η χαλάρωση των εμφυτευμάτων είναι συχνή επιπλοκή σε εγχείριση επί οστεοπορωτικής σπονδυλικής στήλης

100 %
Σημαντικές διορθώσεις παραμορφώσεων (> 30-40°) θα πρέπει να γίνονται με διεγχειρητικό έλεγχο

93 %
Σύνολο: Απάντησαν 18 ειδικοί

Κίνδυνοι και επιπλοκές

Οι διορθωτικές αυτές παρεμβάσεις αποτελούν μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις. Απαιτούν να είναι ο ασθενής σε καλή γενική κατάσταση υγείας. Η διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης (συνήθως πάνω από 6 έως 8 ώρες), τα φάρμακα κατά τη διάρκεια της αναισθησίας και η εκτεταμένη αιμορραγία μπορεί απλά να είναι υπερβολικά για ορισμένους ηλικιωμένους και αδύναμους ασθενείς.

Η τοποθέτηση υλικών στη σπονδυλική στήλη ενέχει κάποιον κίνδυνο τραυματισμού των νεύρων και του νωτιαίου μυελού. Ο κίνδυνος είναι αυτός της παράλυσης, η οποία είναι η απώλεια της ικανότητας χρήσης των ποδιών και η απώλεια της αίσθησης στο δέρμα. Ο έλεγχος του εντέρου και της ουροδόχου κύστης μπορεί να επηρεαστεί. Όσο μεγαλύτερη είναι η επέμβαση, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος σοβαρής επιπλοκής. Η επέμβαση μπορεί να είναι ασφαλέστερη εάν υπάρχει διεγχειρητικός έλεγχος του νωτιαίου μυελού. Αυτός επιτρέπει τον έλεγχο σε πραγματικό χρόνο της λειτουργικής κατάστασης του νωτιαίου μυελού και των εμπλεκομένων νευρικών ριζών και συνεπώς μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο σοβαρής νευρολογικής βλάβης.

Οι ελαττωμένες μηχανικές ιδιότητες του οστού μπορεί να οδηγήσουν σε δευτερογενή χαλάρωση των εμφυτευμάτων και εν συνεχεία σε απώλεια της διόρθωσης. Εάν είναι σημαντική, μπορεί να χρειαστεί επανεπέμβαση για την αποκατάσταση της ευθυγράμμισης και τη μείωση του πόνου.

Μια μετρίως παραμορφωμένη σπονδυλική στήλη δεν αποτελεί αφ’ εαυτού της απειλητική για τη ζωή κατάσταση, αλλά η ποιότητα ζωής μπορεί να μειωθεί σημαντικά τόσο από τον πόνο όσο και από τα σωματικά και κοινωνικά μειονεκτήματα κι έτσι, σε σπάνιες περιπτώσεις, αυτό το είδος επέμβασης μπορεί εν τούτοις να δικαιολογηθεί.
Τι θα συμβεί εάν δεν χειρουργηθείτε;

Τα οστεοπορωτικά κατάγματα συχνά πωρώνονται από μόνα τους και ο πόνος συνήθως υποχωρεί. Εάν υπάρχουν παραμορφώσεις, ο κίνδυνος εξέλιξης αυξάνει με το μέγεθος του κυρτώματος και την ποιότητα του οστού. Σε σπάνιες περιπτώσεις προχωρημένων σταδίων, η παραμόρφωση ή/και η πίεση στον σπονδυλικό σωλήνα μπορεί να προκαλέσει νευρική βλάβη όπως περιγράφεται ανωτέρω.

© Το ανωτέρω κείμενο, οι εικόνες και οι πληροφορίες αποτελούν ιδιοκτησία της EUROSPINE®, της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ειδικών Σπονδυλικής Στήλης, και δεν επιτρέπεται η αναπαραγωγή ή χρήση τους καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

EUROSPINE, Απρίλιος 2009

Generelle Information zur Webseite (en) - website by bestview gmbh page last updated on 10.06.2015